ایمیل خودتون رو وارد کنید تا هر شب جدید ترین آهنگ ها رو براتون ایمیل کنیم!

متن اگر قرار بر لغو است از همان اول مجوز ندهید

موضع روشن و صریح ارسلان کامکار درباره لغو کنسرت های موسیقی
اگر قرار بر لغو است از همان اول مجوز ندهید
موسیقی ما – وقتی بحث پروسه‌ی اخذ مجوز در مورد آثار و رویدادهای فرهنگی به میان می آید توجه برخی از صاحب نظران به نگاه های بازدارنده‌ای معطوف می‌شود که به نظر همان صاحب نظران می‌توانند در برخی موارد مانع از بروز خلاقیت‌های هنری شوند. با این وجود هر یک از فعالان عرصه‌ی فرهنگ که ماندن در ایران و فعالیت هنری برای مردم کشور خود را برمی‌گزینند به صورت غیر مستقیم نظارت‌های قانونی بر کارشان را می‌پذیرند و پا در مسیر اخذ مجوز و فعالیت قانونی می گذارند. با این وجود در برخی موارد نظیر آنچه در هفته های اخیر شاهدش بودیم مجوز اعطا شده توسط نهادی که مسئول اعطای چنین مجوزهایی است، توسط برخی از نهادهای غیر مرتبط و حتی در پاره‌ای موارد توسط نیروهایی که چندی است عنوان «خودسر» را به آنها داده‌اند، زیر پا گذاشته می‌شود و ارزش قانونی خود را از دست می‌دهد. ارسلان کامکار نوازنده و ارکستر مایستر سابق ارکستر سمفونیک و نوازنده شناخته شده موسیقی که سال هاست با حضور اعضای دیگر خانواده اش در گروه کامکارها مشغول به فعالیت است، درباره‌ی لغو مجوزهای قانونی کنسرت‌ها نگاهِ خاص خود را دارد:

  • نظر شما در مورد لغو کنسرت‌هایی که از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز گرفته‌اند، توسط ارگان‌های غیر مسئول چیست؟

لغو کنسرتی که مجوز دستگاه ذیربط یعنی همان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را گرفته، کار چندان قابل دفاعی نیست. با این توضیح از نظر من ما باید کیفیت کنسرت لغو شده را بررسی کنیم. اگر اجرای مورد نظر از سطح هنری و مردمی بالایی برخوردار بوده‌است، تنها کاری که به انجام آن مجازیم اعلام تاثر و تاسف نسبت به محروم شدن از آن اجرا است. برای کشوری چون ما این وضعیت، اتفاقِ ناخوشایندی است. وقتی وزارت‌خانه اجازه اجرا را داده، چه معنایی دارد گروه دیگری بدون حق قانونی اجرا را لغو کنند؟ اگر قرار است هنرمند با چنین صحنه‌ای مواجه شود بهتر است آقایان پیش از ارائه مجوز توسط وزارت ارشاد مخالفت خود را اعلام کنند، نه اینکه ماه‌ها تمرین نوازندگان و هنرمندان یک گروه را یک شبه بر باد برود.
به تازگی کنسرت کیهان کلهر به همراه گروهش که کاندید دریافت جایزه گرمی هم بودند و بنا بود در سالن میلاد روی صحنه بروند لغو شد. با توجه به اینکه هنرمندانی چون پرواز همای و مسعود شعاری و وحید تاج و البته در حوزه موسیقی پاپ سامان جلیلی مجوز قانونی اجرا را اخذ کرده بودند باز هم اجراهایشان لغو شد…

به نظر من در چنین شرایطی وزارت ارشاد محق‌ترین شخص است. ارشاد باید اعتراضش را اعلام کند و با کسانی که به حکم او مبنی بر تایید مجوز کنسرت مخالفت کرده‌اند و کنسرت را به هم ریختند، برخورد لازم را انجام دهد. اگر با محتوای کنسرتی مخالف هستند یا سطح اجرای موسیقی توسط آن گروه را پایین می‌دانند، وزارت ارشاد باید آن را تشخیص دهد و از ابتدا مجوز صادر نکند. در مورد آقای کلهر و گروهشان با توجه به موسیقی مورد نظر آقای کلهر و نامزدی گروه برای دریافت جایزه گرمی، این فرض به نظر درست نیست و باید نسبت به از دست دان چنین اجرایی در ایران و تهران تاسف خورد. با این توضیح امکانی که مردم و حتی هنرمندان دیگر برای استفاده از این کنسرت داشتند با کاری ناپخته و غیر قانونی از بین رفت و از نظر من بهتر است با قانون‌شکنان برخورد شود.

  • فارغ از مسائل مالی که دستاورد یک گروه موسیقی برای اجرای کنسرت است، لغو اجرای یک گروه تاثیرات عاطفی قابل تاملی روی اعضای گروه خواهد داشت.شما به عنوان یکی از اعضای گروه کامکار‌ها اگر با چنین برخوردی در شب اجرای گروه مواجه شوید، چه احساسی خواهید داشت؟

االبته این اتفاق تا امروز برای گروه ما پیش نیامده‌است؛ اما وقتی خودم را در چنین شرایطی قرار می‌دهم احساس بدی پیدا می‌کنم. این یک حالت ناراحت‌کننده است و می‌تواند برای هر گروه هنری اتفاق بیفتد. چنین برخوردی نه تنها از نظر اجتماعی باعث ایجاد مشکلات عمیقی است بلکه از نظر فردی هم روی تک‌تک اعضای گروه تاثیر منفی خواهد‌داشت .از کنار مسائل مالی هم نمی‌توان به راحتی عبور کرد چون یک گروه مدت‌ها زمانش را صرف آمادگی برای یک اجرا می‌کند و طبیعتا هزینه‌هایی متوجه اعضای گروه است که هنرمند برای ادامه دادن به کار هنری‌اش به تامین این هزینه‌ها نیاز دارد. این را شاید مردم ندانند که زندگی هنرمندان حوزه موسیقی از همین اجرا‌ها می‌گذرد و برای ادامه حیات هنری لازم و ضروری است.

  • به عنوان نماینده جامعه هنری تاثیرات فرهنگی که با لغو چنین کنسرت‌هایی به جامعه و تک‌تک افرادش تحمیل می‌شود را چگونه می‌دانید؟

تاثیر فرهنگی چنین کارهایی روی جامعه منفی است و باعث ایجاد یک حس نارضایتی عمیق است که در سایر فاکتورهای جامعه اثرگذاری می‌کند و می‌تواند در سایر بخش‌های زندگی اجتماعی تاثیرات تخریب معنا‌داری ایجاد کند. جالب اینکه این حس نارضایتی با یک مدیریت حساب‌شده و ساده می‌توانست اصلا وجود نداشته ‌باشد. وقتی مجوز اجرای یک کنسرت داده‌ نشود، عموم جامعه این تلقی را دارند که شاید هنرمندان علاقه‌ای به اجرای کنسرت ندارند اما وقتی مجوز صادر می‌شود، بلیت فروشی انجام می‌شود و جمعیت به سالن کنسرت سرازیر می‌شود لغو یک کنسرت قانونی کاری حساب‌نشده و به شدت خطرناک است چرا که این حرکت عصبانیت و نارضایتی عمیقی در سطح وسیع در پی خواهد داشت. این حس فقط مربوط به حاضرین در سالن کنسرت لغو شده نیست بلکه دوستان، خویشان و مردمی که در یک پیاده‌رو با هم همراه می‌شوند، این حس را به هم انتقال می‌دهند و جامعه مجبور به پرداخت هزینه‌های زیادی می‌شود.  حال در نظر بگیرید اگر مردم حاضر در سالن کنسرت را می‌دیدند و از سالن خارج می‌شدند با فرض بد بودن کار گروه، آیا تا این حد مشکل به وجود می‌آمد؟ بهتر است با اقدامات نسنجیده در جامعه حس نارضایتی ایجاد نکنیم چون این به صلاح کشور نیست. علت تاکید من روی کیفیت موسیقی با وضعیت نسل جوان ما ارتباط مستقیم دارد. در شرایطی که جوانان ما به طور اعم بین دسته موسیقی درون‌زاد و فخیم در مواجهه با موزیکی که امروز از آن با نام زیر زمینی یاد می‌کنند قرار گرفته‌اند، تاثیرات سوء فرهنگی به هم ریختن موسیقی فخیم عمیق‌تر می‌شود. امروز ما باید نسل جوانمان را برای گرایش به سمت مویسقی ایرانی تشویق کنیم در حالی که چنین اقداماتی نسل جوان را نسبت به فضای حاکم بر موسیقی اصیل ایرانی بدبین می‌کند. در مجموع لغو کنسرت به این صورت اثرات تبلیغی منفی به دنبال خواهد‌‌‌داشت که به راحتی قابل جبران نیست. بهتر است دولت به این نابسامانی پایان دهد و مقتدرانه با گروه‌هایی که سعی در برهم زدن حرکت هنری موسیقی دارند، برخورد کند. ما هنرمندیم و باید کار هنری انجام دهیم. اگر به ما اجازه دهند کنسرت برگزار خواهیم ‌کرد وگر نه به تدریس موسیقی خواهیم پرداخت و اگر باز هم میسر نشد به کاری دیگر مشغول می‌شویم هر چند وظیفه داریم که نظر خودمان را بگوییم و گفتیم.

منتشر شده در تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۳۹۴
,